Przebywając w Kazimierzu nad Wisłą trzeba zobaczyć kilka najistotniejszych miejsc. Swoją przygodę można rozpocząć od wieczornego spaceru wzdłuż brzegu rzeki. Idziemy po odremontowanym, betonowym deptaku, który ma kilka kilometrów długości. Możemy stąd podziwiać przepiękny zachód słońca. Gdy się zmęczymy, możemy odpocząć przy piwie w jednej z nadbrzeżnych knajpek.

Ale zapomnijmy o piwie. Co można tutaj zobaczyć? Otóż proponuję udać się dom kościoła farmy św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja, który został zbudowany w latach 1586 – 1589. Możemy tam odnaleźć manierystyczne i barokowe wyposażenie a także jedne z najstarszych, zachowanych w Polsce, organów oprawionych modrzewiem, które pochodzą z wieku siedemnastego.

Trzeba również udać się na zamek, a dokładnie zwiedzić pozostałości tak zwanego zamku dolnego, który został wybudowany w wieku szesnastym. Naszej uwadze nie umknie również baszta obronna, która z kolei jest pozostałością po zamku górnym, wybudowanym na polecenie ówczesnego króla Polski, Kazimierza Wielkiego.

Kazimierz definiuje również architektura kamienic umiejscowionych na rynku głównym. Tworzą one naturalny kwadrat, w którego centrum znajduje się studnia.

Uwagę ludzi wjeżdżających do miasta od strony Puław przyciąga kamienica Celejowska z siedemnastego wieku, w której obecnie znajduje się Muzeum Nadwiślańskie.

Nad samą Wisłą znajdują się piękne zabytkowe spichlerze.

Łódź pod względem wielkości jest drugim miastem w Polsce. Liczba mieszkańców tego włókienniczego miasta sięga blisko ośmiuset tysiącom ludzi. Miasto powstało już w epoce średniowiecza, lecz właściwe prawa miejskie otrzymało dopiero w XV wieku. Prawdziwy rozkwit miasta miał miejsce dopiero w wieku XIX, kiedy to Łódź usytuowana w centrum Polski została okrzyknięta stolicą rodzimego włókiennictwa.

Łódź była i obecnie stara się powrócić do miana miasta czterech kultur: żydowskiej, polskiej, niemieckiej i rosyjskiej. Wiek dziewiętnasty dla miasta to okres niesamowitych dysproporcji społecznych, które zostały przedstawione w znanej powieści Władysława Reymonta „Ziemia Obiecana”.

Stare dzielnice śródmiejskie charakteryzuje ciekawa architektura na którą składają się bogate pałace potentatów włókienniczych, ceglane zabudowania – kamienice, w których mieszkali pracownicy zakładów włókienniczych oraz czerwone, zbudowane z czerwonej cegły hale fabryczne, w których pracowali dniami i nocami Polacy.

Dzisiejszą Łódź warto odwiedzić, ponieważ sporo się tutaj dzieje. Możemy przejść się po deptaku biegnącym wzdłuż ulicy Piotrkowskiej. Zwiedzić stare kościoły i fabryki oraz zajrzeć do dwóch wielkich centrów handlowych takich jak Galeria Łódzka oraz łódzka Manufaktura, która jest drugim pod względem wielkości centrum handlowym w Europie, a usytuowana jest w pofabrycznych zabudowaniach tuż obok pałacu Poznańskiego (obecnie muzeum).

Łódź jest kolebką polskiej kinematografii. To tutaj znajduje się Łódzka Szkoła Filmowa, do której uczęszczali najlepsi reżyserzy i aktorzy. To tutaj uczył się i zaczynał Roman Polański i Andrzej Wajda.

W szkole znajduje się również Muzeum Sztuki, w którym znajduje się największa kolekcja polskiej sztuki współczesnej.

Łódź to także spora baza hotelowa, która nieustannie się rozwija. Wkrótce w samym centrum ma zostać zbudowany nowoczesny hotel Hilton. Powoli miasto staje się polską stolica handlu i biznesu.

15 lipca 1410 roku miała tu miejsce jedna z największych bitew. Naprzeciw siebie stanęli Krzyżacy z armią liczącą około 21 tys. pod dowództwem Ulricha von Jungingena a wojskami polskimi, litewsko-ruskimi i oddziałami czeskimi (ok. 29 tys.). Pod wodzą Władysława Jagiełły zjednoczone siły wojsk na czele z Polakami wygrali tę bitwę.

Dla upamiętnienia bitwy pod Grunwaldem, każdego roku odbywa się tu wielka inscenizacja przywołujące wydarzenia z 1410 roku. Wśród tysięcy widzów rekonstrukcji są nie tylko miłośnicy rycerstwa, ale również turyści zwiedzający Mazury.

Na Wzgórzu Zwycięstwa znajduje się granitowy pomnik przedstawiający dwie twarze rycerzy, które częściowo osłonięte są hełmami. Obok stoją 30-metrowe maszty ze znakami wojskowymi Polski i Litwy. Są to symbole chorągwi zwycięskiego wojska. Pomnik ten został zbudowany w 1960. Wówczas miał być pamiątką 550 rocznicy bitwy. Niedaleko zespołu pomnikowego znajduje się Muzeum Grunwaldzkie. Są tam zbiory militarne, które pochodzą z wykopalisk archeologicznych.

W skład zespołu pomnikowego na Wzgórzu Zwycięstwa wchodzi również amfiteatr. Na kolistej, kamiennej makiecie, obrazującej wojska przed bitwą pod Grunwaldem, oznakowano prawdopodobne miejsca obozów wojskowych oraz takich miejscowości jak: Grunwald, Łodwigowo i Stębark. Pod amfiteatrem znajduje się małe muzeum, audytorium oraz salka kinowa, gdzie można zobaczyć m.in. fragmenty filmu „Krzyżacy”. Ponadto na Polu Grunwaldzkim znajdują się: bryła obeliska zbudowanego z głazów cokołu pomnika grunwaldzkiego, który został wzniesiony w 1910 roku, ruiny kaplicy pobitewnej.

Muzeum czynne jest codziennie od 8:00 – 18:00 od 1 maja do 15 października.

Ziemia Kłodzka charakteryzuje się licznymi górskimi szlakami, trasami rowerowymi i narciarskimi. Można wybrać się na spacer po korytarzach kłodzkiej twierdzy lub średniowiecznej kopalni złota albo np. Jaskini Niedźwiedziej. Sporo przejść granicznych umożliwia swobodne przemieszczanie się do Czech.

Zaplecze turystyczne jest zadowalające. Występują drobne problemy związane z zakwaterowaniem szczególnie podczas długich świąt lub maju, który jest gorącym okresem dla wycieczek szkolnych. Drogi tutaj są niezłe.

Baza noclegowa występuje głównie w Kłodzku i charakteryzuje się różnorodnością. Mamy pensjonaty, hotele o różnym standardzie oraz pokoje do wynajęcia. Sporo jest także gospodarstw agroturystycznych.

Aby dociekliwie zwiedzić Ziemię Kłodzką koniecznie musimy udać się do Bystrzycy Kłodzkiej i pospacerować jej zabytkowymi uliczkami. Z Czarnej Góry możemy podziwiać skalne grzyby i maczugi znajdujące się w Górach Stołowych. W Bystrzycy Kłodzkiej i Dusznikach znajdują się nietypowe muzea. Warto również udać się do jednego z sanktuariów w Iglicznej, Wambierzycach lub Bardzie.

Zanim na ziemiach, gdzie obecnie znajduje się Karpacz, pojawiło się chrześcijaństwo, znajdowały się tutaj miejsca kultu. W czternastym wieku góry obok miasta były często penetrowane przez poszukiwaczy skarbów zwanych Walonami (penetrowali głównie Sowią Dolinę), później zamieszkali tutaj kurzacy i drwale. Wiek siedemnasty to przybycie prześladowanych za protestantyzm Czechów. Tamtejsi laboranci, którzy byli arcymistrzami sztuki zielarskiej nauczyli miejscową ludność produkcji leków z różnego rodzaju ziół. Tutejsi mieszkańcy żyli z zielarstwa aż do dziewiętnastego wieku. Dopiero wiek dziewiętnasty przyniósł sławę Karpaczowi, jako znanemu w kraju ośrodkowi wczasowemu. Dzisiejszy Karpacz jest chyba najbardziej rozrywkowym i najczęściej odwiedzanym sudeckim miastem.

Oprócz licznych rozrywek, Karpacz przynosi sporo atrakcji ludowych. To tutaj znajduje się ewangelicko-augsburski kościółek Wang, który został tutaj przeniesiony z Norwegii w XIX wieku. W jego wnętrzu zachowało się sporo oryginalnych elementów pokrytych tajemniczymi runami.

Karpacz to także znane w kraju Muzeum Zabawek założone przez mistrza pantomimy Henryka Tomaszewskiego. Znajdują się tutaj stare oraz nowe lalki pochodzące z całego globu.

Latem Karpacz proponuje przybyłym turystom rynnę saneczkową. To bardzo oblegana atrakcja turystyczna. Zjazd niedrogo kosztuje a stanowi kupę zabawy dla całej rodzimy. Długość rynny to półtora kilometra.

Karpacz stanowi chyba najlepszą bazę wypadową do Królowej Karkonoszy, a więc na Śnieżkę. Najprościej dostać się na nią korzystając wcześniej z wyciągu krzesełkowego prowadzącego na Kopę, a później pieszo po ścieżce z kamienia. Spacer trwa dwadzieścia minut. Odpoczywamy w schronisku na szczycie.

Karpacz posiada bardzo dobrze rozwiniętą bazę noclegową oraz bazę gastronomiczną. O wolny pokój tutaj nietrudno.

Podobne:

1. Zalety Szklarskiej Poręby

Ta część jury poprzecinana jest wieloma drogami gruntownymi oraz lokalnymi co sprawia, że można tutaj uprawiać zróżnicowaną turystykę. Amatorzy jazdy rowerem będą najbardziej zadowolenie, gdyż rowerem da się dojechać praktycznie wszędzie. Z kolei amatorzy pieszych spacerów również powinni być zadowoleni. Jednak jura to także doskonałe miejsce do uprawiania jazdy konnej. Niesamowity urok i klimat sprzyjają sportom na otwartym powietrzu.

Przez północną część jury krakowsko-częstochowskiej przechodzą liczne szlaki turystyczne takie jak bardzo znany w Polsce i chwalony przez turystów, Szlak Orlich Gniazd czy też niebieski Szlak Warowni Jurajskich.

Największym miastem tej części jury jest bez wątpienia Częstochowa, której główną atrakcją turystyczną jest klasztor na Jasnej Górze. To najbardziej znane i okupowane przez pielgrzymów miejsce w kraju. To tutaj rok w rok, setki tysięcy wiernych z całego kraju przyjeżdża pomodlić się przed obrazem Czarnej Madonny.

Gdzie jeszcze warto zajrzeć, jeżeli urlop lub wakacje zechcemy spędzić w tej części kraju? Godne uwagi jest na pewno Muzeum Wnętrz Dworskich, które znajduje się w Ożarowie. W Grębieniu z kolei jest piękny kościółek. Amatorzy górskich wędrówek mogą spróbować swoich sił i wdrapać się na Okiennik Duży lub też górę Zborów. Z olsztyńskiego wzgórza będą mogli podziwiać cudowną panoramę a w samym Olsztynie zapewne ich uwaga skupi się na ruchomej szopce. W Kozichgłowach turyści koniecznie muszą zajrzeć do galerii malarza ludowego oraz do tamtejszego kościoła, gdzie jest średniowieczna polichromia.

Warto zwiedzić Wieluń i koniecznie zobaczyć Bramę Krakowską, która jest pozostałością miejskich murów obronnych. Brama Krakowska inaczej nazwana jest Bramą Rudzką.

Główna baza noclegowa oraz baza gastronomiczna znajduje się w Częstochowie i Wieluniu. Pozostałe miejscowości oferują wolne pokoje oraz przydrożne zajazdy. Jurę krakowsko-częstochowską wygodnie jest zwiedzać zarówno latem jak i zimą.

Szklarska Poręba ma bardzo silnie rozbudowaną bazę noclegową oraz gastronomiczną. Mieszkańcy zapraszają do hoteli, pensjonatów a także oferują wolne pokoje we własnych gospodarstwach. O nocleg tutaj nietrudno. Także zjeść można jak należy, gdyż Szklarska Poręba przepełniona jest knajpkami wszelkiego rodzaju. Znajdują się tutaj restauracje, puby, bary a także najprawdziwsze góralskie zajazdy.

Największą atrakcją dla ludzi lubujących się w górskich spacerach jest oczywiście zdobycie Szrenicy, która mierzy 1362 m .n.p.m. Najprościej zdobyć ją po prostu wykorzystując do tego celu wyciąg krzesełkowy. Bilet w obie strony to koszt rzędu dwudziestu złotych.

Wyciąg opuszczamy za górną granica lasu. Stojąc tak wśród granitowego rumoszu, możemy podziwiać przepiękne Góry Izerskie i część Karkonoszy z pogórzem. Ze Szrenicy najlepiej udać się na dwudziestominutowy spacer na Śnieżkę, gdzie znajduje się schronisko stanowiące doskonały punkt wypadowy w góry. Można tutaj zjeść ciepły posiłek i ogrzać się.

Ze Szrenicy schodzimy szlakiem czerwonym i mijamy Wodospad Kamieńczyka. Spacer zajmuje około półtorej godziny. Zimą najlepiej zjechać ze Szrenicy na nartach. Jest tutaj aż pięć tras zjazdowych co daje w sumie dziewięć kilometrów stoków nieustannie dośnieżanych armatkami.

Szklarska Poręba to również Muzeum w willi Hauptmanów, Muzeum Mineralogiczne oraz Wodospad Szklarki, który możemy zaliczyć do najpopularniejszego w Karkonoszach. Choć liczy jedynie trzynaście metrów wysokości to zachwyca turystów swoim niepodważalnym pięknem.

Podobne:

1. Karpacz u podnóża Śnieżki

Białostocczyzna szczyci się prawdziwie dziką przyrodą, niczym nieskażoną. Urzeka każdego turystę separacją od zdobyczy cywilizacji. To w tym miejscu spotyka się zachód ze wschodem. To tutaj historia jest różnorodna, wiara jest różna i zwyczaje mieszkańców dzielą się. Próżno jednak szukać jakiś kłótni, to pokojowa kraina, otwarta na przybyszów z całej Polski.

Wielowiekowe przenikanie się kultur ma swoje świadectwo w niezwykłych i licznych interesujących zabytkach. Są nimi cerkwie, kościoły, synagogi, meczety oraz cmentarze katolickie, prawosławne i protestanckie oraz kirkuty i Mizary.

Główna baza noclegowa i gastronomiczna jest usytuowana przede wszystkim w Białymstoku. W reszcie miejscowości nie ma zbyt dużych możliwości noclegowych.

Sporą atrakcją dla turystów przyjeżdżających w ten region Polski na wakacje lub urlop jest na pewno załatwienie sobie noclegu w kwaterze prywatnej, a jeszcze lepiej po prostu na tzw. „sianie w stodole”.

Białostocczyzna to bardzo ciekawe miasta, których nie wolno pominąć. Jest tutaj wspomniany wyżej Białystok, Sokółka, Tykocin, Bohoniki i Choroszcz.

Jako, że na Regin składa się sporo różnorodnych wyznań to trzeba koniecznie zajrzeć do Kruszynian i tamtejszego meczetu, do Sokółki i cerkwi a także do Białegostoku i pięknego kościoła św. Rocha. Można też wybrać się na spacer do Puszczy Knyszyńskiej i zobaczyć też arboretum w Kopnej Górze.

Wszystkie miasta i miasteczka znajdujące się na Białostocczyźnie stanowią doskonałą bazę wypadową na Białoruś. Jeżeli tylko posiadamy wizę, możemy przekroczyć granicę na przejściu w Bobrownikach.

Pierwszą jest tak zwany zamek średni, który został wybudowany jako ostatni. Składa się z ogromnego segmentu z trzema skrzydłami, które prowadza na dziedziniec. Zamek średni to także Pałac Wielkich Mistrzów ozdobiony smukłymi kolumnami. Stanowi on najprawdziwszy zabytek gotyckiej architektury. Godne uwagi w zamku średnim są wnętrza komnat letnich i zimowych czy sypialni. Nie da się nie zwrócić uwagi na Wielki Refektarz, który zdobią delikatne ornamenty i bajeczne sklepienia.

W komnatach umiejscowione są liczne wystawy bursztynów i broni. UNESCO wpisało zamek na listę światowego dziedzictwa narodowego w roku 1997.

Kolejna część zamku to część tak zwana niska, lecz nie jest udostępniona do zwiedzania gdyż jest zwyczajnie zniszczona.

Obecnie w Malborku nie ma już krzyżaków, czy tez Niemców. Miasto zamieszkuje 40 tysięcy osób. Malbork stanowi kluczowy węzeł transportowy na Żuławach Wiślanych. Bardzo ważnym punktem zasilającym jego budżet jest turystyka. Co jeszcze warto zobaczyć przebywając w Malborku oprócz krzyżackiego zamku?

Na uwagę zasługuje stary kościół parafialny który powstał na przełomie XV i XVI wieku, stary gotycki ratusz czy powstały w XVI wieku zabytkowy Szpital jerozolimski. Warto wybrać się również poza granice miasta do miejscowości leżącej nieopodal noszącej nazwę Stogi. Tutaj znajduje się cmentarz menonitów – holenderskich protestantów przybyłych w te regiony w XVI wieku. Była to zwyczajna ucieczka przed Hiszpanami, którzy wówczas rządzili Holandią.

A teraz coś o położeniu Malborka, gdyż jest ono nietypowe. Miasto leży na Żuławach Wiślanych o czym wyżej wspomniałem, które tworzą naturalną depresję – leża poniżej poziomu morza. Żuławy kojarzą się z żyznymi glebami i malowniczymi krajobrazami.